Historia mojego pierwszego meteorytu jest właściwie klasyczna
Skończyłem astronomię i o meteorytach co nieco wiedziałem (!), ale na myśl mi nie przyszło, że mogą być one dostępne dla prywatnych kolekcjonerów. Gdzieś na jesieni 2002 roku, na jakiejś giełdzie minerałów zobaczyłem w sprzedaży płytki meteorytu Morasko, pomyślałem sobie, że byłoby niesamowite mieć własny „kawałek Kosmosu” w postaci meteorytu. Powiedziałem mojej żonie, że rzucę palenie, a za kasę zaoszczędzoną na fajkach będę kupował sobie meteoryty. Wszedłem do internetu i na hasło 'sprzedam meteoryt' trafiłem na strony Szymona Kozłowskiego do jego sklepiku. Nie miałem wtedy pojęcia o cenach meteorytów i 'co się kolekcjonuje'?! Kupiłem więc małą płytkę El Hammami i ładny szrapnel Sikhote-Alin.
  Niecierpliwie czekałem na przesyłkę. Gdy dostałem awizo w te pędy poleciałem na pocztę. Po odejściu od okienka z oczekiwaną paczuszką, wyszedłem na ulicę i pomyślałem, że nie wytrzymam z otwarciem paczki, muszę to zrobić tu i teraz. Postanowiłem dać sobie więcej czasu na tę 'historyczną chwilę' i miast iść w kierunku najbliższego przystanku zacząłem iść na strzałę przez blokowisko do przystanku dalej. Idąc wolnym krokiem w kierunku który wydawał mi się właściwy (o tym dalej) otworzyłem paczuszkę, a tam w dwóch woreczkach leżały moje skarby! Gdy je wyjąłem z tych woreczków i 'dotknąłem' doświadczyłem jakiś mistycznych uczuć – miałem w ręku materię z Kosmosu – cholernie miłe i nieopisywalne uczucie. Co do blokowiska – tak mną wtedy zakręciło, że gdy osłabło już uczucie fascynacji, rozejrzałem się wokół i pomyślałem, co to za bloki, gdzie ja jestem, w którą stronę do przystanku – trochę czasu zajął mi „powrót na Ziemię”.

Złapałem bakcyla na całego. Z następnymi meteorytami to już poszło z górki, ale do dziś, każdemu z nowo nabytych/znalezionych meteorytów towarzyszy to samo uczucie obcowania z czymś wyjątkowym i fascynującym. Miłe!
  Tę płytkę El Hammami i szrapnel Skihota mam do dziś. A palenia to nie rzuciłem . Palę i kolekcjonuję – dwa w jednym