 |
|
Cechy chondr (chondrule features) 
|
|
Źródła (sources): Black Anne, Rowell Jeff, Kashuba John [JK], Tom Phillips
[TP] |
|
Inne cechy chondr: |
|
|
|
|
Struktura poikilitowa (poikilitic)
|
|
|
 |
JaH 055; [Tom Phillips]
Obraz złożony w świetle odbitym i przechodzącym przy skrzyżowanych polaryzatorach. Spotyka się często
małe kryształy oliwinu 'zanurzone' w kryształach piroksenu, taką teksturę nazywa się poikilitową
(poikilitic) i jest ona charakterystyczna np. dla chondr PP typu I. |
 |
JaH 073; [TP]
Obraz złożony w świetle odbitym i przechodzącym. Struktura poikilitowa – małe kryształy
oliwinu 'zanurzone' w większym krysztale piroksenu. |
 |
Nieznany typ meteorytu.
Widoczna struktura poikilitowa. Prawdopodobnie jest to ziarno piroksenu poprzetykane małymi
anhedralnymi ziarnami oliwinu/piroksenu? |
|
|
|
|
|
Wietrzenie kryształów |
|
|
 |
Moss*, CO3.6, powiększenie x160; [TP]
Obraz złożony w świetle odbitym i przechodzącym. Na krawędziach fenokryształów widać oznaki
wietrzenia oliwinu/piroksenu. (Tu widać to na większym
powiększeniu x400). |
 |
NWA 5142, rzadki typ L/LL4-5; [TP]
Obraz w świetle odbitym. Jest to prawdopodobnie popękana skrytokrystaliczna chondra. Wzdłuż płaszczyzn
pęknięć widać oznaki wietrzenia minerałów. |
|
|
|
|
|
Euhedralne kryształy |
|
|
 |
Nieznany typ meteorytu; [TP]
Obraz w świetłe odbitym. Wewnątrz porfirowej chondry widać ładnie wykształcony euhedralny
kryształ. |
 |
Moss*, CO3.6, powiększenie x160; [TP]
Światło przechodzące. Ładnie wykształcone euhedralne kryształy. |
 |
Moss*, CO3.6, powiększenie x160; [TP]
Światło przechodzące. Ładnie wykształcony euhedralny kryształ. |
|
|
|
|
|
Inkluzje stopu Fe-Ni i siarczków |
|
|
 |
Moss*, CO3.6, powiększenie x1600; [Tom Phillips]
Światło odbite. Wewnątrz kryształu krzemianowego (chondry?) widoczne drobne (zdjęcie w bardzo dużym
powiększeniu) owalne inkluzje stopu Fe-Ni. Widać na ziarnach również linie Neumanna. Inkluzje stopu
Fe-Ni i troilitu są popularne w chondrytach węglistych. |
 |
Moss*, CO3.6, powiększenie x1600; [TP]
Światło odbite. W otoczeniu kryształów krzemianowych widoczne drobne owalne inkluzje stopu Fe-Ni. Widać
na nich również linie Neumanna i różną orientację kryształów kamacytu. |
|
|
|
|
|
Chondry zespolone (złożone). Chondry sklejone i 'plastyczne' |
|
Czondry zespolone stanowią około 2.4% wszystkich chondr. Można wyróżnić kilka ich typów.
Chondry przylegające (adhering compound chondrules) – złączone chondry wykazujące ślady
wcześniejszej plastyczności. Chondry przylegające można jeszcze podzielić na dwa podtypy. Pierwsze to
chondry złożone bliźniacze (sibling compound chondrules), gdy sklejone są chondry o podobnych
teksturach i składzie oraz drugie chondry złożone niezależne (independent), gdzie sklejone chondry są
o różnych teksturach i składzie.
Chondry złożone otoczone (enveloping compound chondrules) – jedna lub kilka chondr zamknięte
kompletnie wewnątrz innej chondry. |
|
|
_H3_6_th.jpg) |
Brownfield (1937), H3.6; [John Kashuba]
Dwie sklejone, przylegające chondry. Musiały być plastyczne, gdy się formowała ta para kropli. |
 |
NWA2372, CK4; [JK]
W chondrze porfirowej zatopiona mała chondra belkowa (BO). |
 |
Mount Tazerzait, L5; [JK]
Wewnątrz polisomatycznej dużej chondry belkowej (BO) widać małą, dobrze wykształconą drugą chondrę
belkową. |
 |
Zegdou, H3; [JK]
Mała idealnie owalna chondra wewnątrz chondry porfirowej. W dolnej części chondry widać jeszcze dwie
(trzy?) małe chondry przylegające do wewnętrznej ściany! Wielkość pola 1.2 mm. |
 |
Allende, CV3.2
Chondra typu BO. Widoczna na dole po lewej stronie chondra ma taką samą orientację co fragment chondry
większej, takie chondry nazywamy siostrzanymi. Ta mniejsza pewnie przylgnęła do wiekszej jeszcze w
stanie plastycznym. |
|
|
|
|
|
|
_H3_6.jpg)
